ตอนที่ 147 คู่กรรมทางแคบ

เกี๊ยวน้ำยกขึ้นโต๊ะ เจียงเมี่ยวเตรียมจะป้อนหยวนเป่าที่หิวจนส่งเสียงอืออึงก่อน แต่กลับถูกเซี่ยติ้งเซียวห้าม “ข้าป้อนเอง เจ้ากินเถอะ”

เขาพูดพลางเป่าเกี๊ยวน้ำเล็ก ๆ ในช้อนพลาง อีกทั้งยังกลัวหยวนเป่าจะสำลัก จึงอดทนแบ่งเกี๊ยวน้ำหนึ่งลูกออกเป็นหลายส่วนแล้วป้อน

เจียงเมี่ยวมองท่าทางอดทนเหลือเกินของเขา ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล จึงเอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว “อาเซียว เจ้าไม่ได้คิดจะเป็นพ่อบุญธรรมของลูกข้ากระมัง”

“ถึงตอนนี้เจ้าเฝ้าสอนมันยิงหนังสติ๊กกับฝึกวรยุทธ์ทุกวัน และไม่ยอมให้มันเรียกเจ้าว่าอาจารย์ แต่ในสายตาข้าเจ้าก็คืออาจารย์ของมัน”

พอคิดอีกที อาจารย์ที่ดีต่อลูกศิษย์ถึงเพียงนี้ก็ถือว่าปกติ