กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น เจียงเมี่ยวทำตามคำมั่นของนางจริง ๆ ตั้งแต่ตื่นนอนก็ทุ่มเทใส่เสื้อคลุมให้หยวนเป่าอย่างสุดกำลัง ใส่จนอุ่นสบายราวกับหมีน้อยตัวหนึ่ง
“ท่านแม่” ถึงหยวนเป่าจะไม่ได้แสดงออกมา แต่ริมฝีปากที่ยกขึ้นนั้นบ่งบอกว่าอารมณ์ของเขาเวลานี้ดีเป็นพิเศษ
เจียงเมี่ยวเห็นท่าทางน่ารักของเขา ก็จูบแก้มอ้วนกลมของเขาอย่างแรงหนึ่งทีแล้วเอ่ยว่า “เมื่อครู่ท่านแม่เห็นหิมะข้างนอกซาลงแล้ว เดี๋ยวท่านแม่จะพาเจ้าไปเที่ยวในตลาด หยวนเป่าอยากกินอะไรหรืออยากเล่นอะไรหรือไม่ ทั้งหมดต้องบอกท่านแม่ให้รู้ เข้าใจหรือไม่”
หยวนเป่าเขินอาย แก้มแดงปลั่ง “รู้แล้วขอรับ ท่านแม่”