ตอนที่ 95 ได้คนช่วยงานมาฟรี ๆ

“พูดมา”

เจียงเมี่ยวเห็นเขาไม่พูด จึงตวาดอย่างโกรธทันที อย่าหวังว่าจะหนีรอดจากเงินที่ต้องจ่ายไปได้!

แล้วนางก็เห็นชายผู้นี้เงยหน้าขึ้น จ้องนางด้วยสีหน้าสงสัยเต็มทีแล้วพูดว่า “ข้าไม่จำได้ว่าตัวเองเป็นใคร”

เจียงเมี่ยวหัวเราะ นางโกรธจนหัวเราะออกมา

“เจ้าหลอกข้าว่าความจำเสื่อมหรือ?”

ชายผู้นั้นยังคงเต็มไปด้วยความสงสัย “ความจำเสื่อมคืออะไร? ข้าเพียงจำได้ว่าตัวเองชื่ออาเซียว”

เจียงเมี่ยวเงียบไป จ้องเขาแล้วหรี่ตาลง ราวกับกำลังพิจารณาว่าคำพูดของเขาเป็นจริงหรือเท็จ

สองคนหนึ่งนั่งหนึ่งยืนจ้องตากัน สายตาเจียงเมี่ยวคมกริบ สายตาชายผู้นั้นแจ่มใสสะอาด ราวกับเด็กทารกที่เพิ่งเกิดในยามนี้