กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ออกจากร้านขายของชำแล้ว เจียงเมี่ยวก็ไปซื้อเสบียงอาหารให้พอเพียงอีกทั้งของกินเล่นบางอย่าง จากนั้นก็ซื้อผ้าห่มฝ้าย 10 ชั่งมาอีก 2 ผืน กับผ้าห่มปุยหลิว 5 ชั่งอีกหลายผืน
ผ้าห่มปุยหลิวนั้นเอาไว้ใช้เป็นผ้ารองนอน
เจียงเจิ่นหงเห็นนางใช้เงินโดยไม่กะพริบตา ระหว่างคิ้วกระตุกแรง “น้องสาว ผ้าห่มไม่จำเป็นต้องซื้อมากขนาดนี้กระมัง”
เจียงเมี่ยวไม่มองเขา “พี่ใหญ่ อากาศจะยิ่งหนาวขึ้นเรื่อย ๆ ผ้าห่มที่บ้านเรามีไม่พอกิน...ไม่พอคลุมไม่พอรอง พอมาแล้วของที่ควรซื้อก็ต้องซื้อให้ครบ”
เห็นนางยืนกรานเช่นนี้ เจียงเจิ่นหงก็ไม่สะดวกจะพูดอะไรอีก