กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มองดูคนที่ก้าวเร็ว ๆ ตรงเข้ามาหาตน เจียงเมี่ยวเลิกคิ้วขึ้น คนผู้นี้มิใช่แม่นางตระกูลรวยที่เมื่อครู่ซื้อเสื้อไหมพรมรวดเดียวสี่ตัวหน้าตั้งแผงหรือ
“ไม่ทราบว่าแม่นางผู้นี้มาหาข้ามีธุระอันใดหรือ” เจียงเมี่ยวเห็นท่าทางร้อนรนของนางก็พอเดาได้หนึ่งสอง สีหน้าไม่เปลี่ยนเอ่ยถาม
หญิงสาวกวาดตามองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางเอ่ยอย่างมีทิฐิหน่อย ๆ ว่า “แม่นางผู้นี้แซ่หวง”
“แม่นางหวง” เจียงเมี่ยวทวนคำอีกครั้ง
หวงเพ่ยอี๋แค่นเสียงหึ “เสื้อไหมพรมที่แผงของเจ้าน่ะขายหมดแล้วหรือ ในมือยังมีเหลืออีกหรือไม่”
เมื่อครู่นางซื้อเสื้อไหมพรมรวดเดียวสี่ตัวกลับไป ตัวเองเก็บไว้สีเหลืองหงส์กับสีชมพูอ่อน ส่วนสีม่วงให้ท่านพ่อท่านแม่ สำหรับพี่ชายที่กำลังเล่าเรียนอยู่ในสถาบันนั้นมิได้นับรวม