กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ข้าไม่ใช่”
เจียงเมี่ยวไม่แม้แต่จะหันกลับมา นางยัดยาประคองครรภ์ใส่ปากสตรีผู้นั้นโดยตรง
ท่าทางของนางรวดเร็วเกินไป ราษฎรรอบข้างตกใจถอยกรูด หวั่นจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย
“เจ้าไม่ได้เป็นหมอ เหตุใดจึงกล้าให้ยาแกนาง! หากบุตรในท้องนางเป็นอันใด เจ้าชดใช้ไหวหรือ!”
“ใช่แล้ว! เด็กสาวอายุน้อยเพียงนี้จะอวดเก่งไปทำไม เกรงว่าจะกลายเป็นหนึ่งศพสองชีวิต!”
ฟังคำเสียดสีต่อว่าของคนรอบข้าง เจียงเจิ่นหงก็โกรธ “พวกเจ้าทีละคนเห็นคนจะตายก็ไม่ช่วย ยังไม่มีผู้ใดไปเรียกหมอเลยด้วยซ้ำ! น้องสาวข้าไม่ใช่หมอแล้วอย่างไร? ในมือนางมียา ย่อมดีกว่าพวกเจ้าที่เอาแต่ขยับปาก!”