กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชายผู้นั้นถึงกับอึ้งไป พอดีจะโต้เถียงกับเจียงเมี่ยว ภรรยาก็ดึงแขนเขาไว้ เขาจึงนึกขึ้นได้ถึงท่าทางน่ากลัวของเจียงเมี่ยวตอนฟันหมีดำ
เขากลืนน้ำลาย ใจฝ่อ “ถือว่าข้าไม่ได้พูด ถือว่าข้าไม่ได้พูด”
ทางนี้เพิ่งจะสงบลง ทางนั้นก็เอะอะโวยวายขึ้นอีก
เจียงเย่าจงแทบน้ำลายไหลตายเพราะซาลาเปาไส้หมู เขาเกาะแขนยายเฒ่าเจียงไว้แน่น “ท่านย่า! ข้าอยากกินซาลาเปาไส้หมู ข้าอยากกินซาลาเปาไส้หมู!”
ยายเฒ่าเจียงจ้องพวกที่กำลังกินซาลาเปาไส้หมู แค้นจนฟันคัน “อีสารเลวกินซาลาเปาแล้วจะอวดอะไรนักหนา ทำไมไม่ติดคอตายเสียเลย!”
“หลานรักของย่านะ ซาลาเปาไส้หมูไม่อร่อยหรอก มันเป็นเนื้อเน่าหมด พวกเราไม่กินกัน”