ตอนที่ 33 งูไม้

“เมื่อครู่เจ้ากล่าวว่าหนังสือแลกเปลี่ยนขนมถั่วเขียวได้ เป็นความจริงหรือ”

ป้าซานพั่งอู๋ชิวถามหยั่งเชิง “แล้วไม้แกะสลักนั้น เจ้าต้องการหรือไม่”

เจียงเมี่ยวมองนางอย่างประหลาดใจ นึกถึงฝีมือช่างไม้ที่เป็นพรสวรรค์ของเจิ้งเฟิงโซวในความทรงจำ พลันตระหนักว่าสิ่งของประณีตที่แกะสลักในยุคนี้ หากนำเข้าไปในร้านค้า ไม่รู้ว่าจะแลกออกมาเป็นแต้มมากหรือน้อยเพียงใด

“ข้าต้องการ แต่ข้าต้องดูก่อนว่าไม้แกะสลักเป็นอย่างไร” เจียงเมี่ยวยิ้ม

เฉียนชุนฮวากลอกตา “พวกเราอพยพหนีภัยแล้ง ข้าวปลายังไม่พอจะขนไป ใครจะหอบหนังสือพวกนั้นไปด้วยเล่าแม่หนูเมี่ยว”

เจียงเมี่ยวเลิกคิ้ว “สิ่งอื่นก็ได้”