กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเมี่ยวลังเลครู่หนึ่ง แล้วก็เริ่มเก็บหินก่อเตา เตรียมต้มโจ๊ก ที่นี่คนจำนวนมากต่างก็ต้มกันทั้งนั้น ขาดนางคนเดียวก็ไม่กระทบ นางจึงไม่เด่นสะดุดตา
ชุ่ยเซียงเห็นท่าทางของนาง ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนหยิบหม้อดินของตัวเองกับถุงผ้าหยาบหนึ่งถุงออกมา เห็นได้ชัดว่านางก็จะต้มอะไรกินเช่นกัน
เพียงแต่เวลานี้ ในมือพวกเขาอาจมีอาหารพอกิน แต่แน่นอนว่าน้ำมีน้อยเต็มที
เจียงเมี่ยวเหลือบมองผู้อพยพที่ยังไม่ก่อเตา พวกเขาล้วนถือเค้กดำ ๆ กัดกิน เสียงเคี้ยวดังเป็นพิเศษ ยังมีบางคนเอามือกุมท้องจ้องคนอื่นกิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา