บทที่ 156 อยากมาเป็นพ่อฉันน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ

บทที่ 156 อยากมาเป็นพ่อฉันน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ

ผู้นำคอมมูนประชาชนตอนรับสมัครคนงานก็ต้องพิจารณาถึงจุดนี้อย่างแน่นอน ความชำนาญก็เป็นเกณฑ์ประเมินที่สำคัญจุดหนึ่ง

ทว่าก็ต้องพิจารณากองการผลิตอื่น ๆ ด้วย ถึงเวลานั้นคงจะเฉลี่ยจำนวนคนให้สมดุลกันแน่นอน

คนในบ้านไม่มีใครพูดถึงเรื่องรับคนงาน ในเมื่อตอนแรกบอกแล้วว่าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว ตอนนี้ก็ย่อมไม่ไปสืบข่าว ผู้นำจะเลือกอย่างไรล้วนเป็นเรื่องของผู้นำ

“สองสามวันมานี้พอเปิดประตู ก็มักจะเห็นคนเอาของมาให้ รีบออกรายชื่อรับคนงานเร็ว ๆ ก็ดี จะได้ไม่ต้องมีคนคอยเอาของมาส่งที่บ้านอยู่เรื่อย”

“อืม ใกล้แล้วล่ะ ถึงตอนนั้นพอรู้ว่าตัวเองไม่ได้รับเลือก พวกเขาก็คงจะตัดใจไปเอง”

ทั้งที่แต่แรกบอกไปแล้วว่าตระกูลกู้จะไม่เข้าไปยุ่ง แต่คนในกองการผลิตกลับทำเหมือนฟังไม่รู้เรื่อง ชวนให้ปวดหัวจริง ๆ