กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 152 ดูแลบ้านเดิม
“จิ๊! ด้วยนิสัยของว่านชิวไป๋ ต่อให้รู้เรื่องนี้แล้ว เพื่อลูกชายของตัวเอง เธอก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วผลักลูกสาวลงขุมนรกได้ พวกคุณอย่าลืมสิ นั่นน่ะลูกชายของรองผู้อำนวยการโรงงานเชียวนะ ผลประโยชน์ที่รับปากจะให้ในภายหลังมีไม่น้อยเลยล่ะ”
ต้องบอกเลยว่า เป็นสะใภ้ร่วมบ้านกันมาหลายปี อวี๋ชุนฮวายังพอจะรู้นิสัยของเธออยู่บ้าง
“ไม่หรอกมั้ง? นั่นลูกสาวแท้ ๆ เลยนะ?”
“งั้นฉันก็ไม่รู้ด้วยแล้ว คุณก็ลองดูเอาเองแล้วกัน! ฉันแค่กังวลว่าคุณไปบอกพวกเขาแล้ว พวกเขาจะไม่เห็นความหวังดีของคุณน่ะสิ” อวี๋ชุนฮวาเบ้ปาก
ไม่ว่าจะเป็นเพราะเห็นแก่หน้าของตัวเองหรือเพื่ออะไรก็ตาม ไม่แน่ว่าไปบอกแล้ว คนบ้านนี้ก็ยังจะให้แต่งงานกันต่อไปอยู่ดี
“คุณคิดเอาเองเถอะ ฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวแล้ว” พูดให้ถึงที่สุดนี่ก็เป็นเรื่องของตระกูลกู้เอง เธอไม่อยากเข้าไปก้าวก่าย