กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 149 อยากพากู้ซืออวี๋กลับเมือง
ตลอดทาง สองพี่น้องระมัดระวังตัวมาก พวกเขาคอยดูว่ามีคนอยู่หรือไม่ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครถึงค่อยเดินต่อ ถนนเส้นนี้ยังค่อนข้างมืด ทั้งคู่จึงเดินกันอย่างระแวดระวัง
ในที่สุดก็มาถึงบริเวณคอกวัว พวกเขาไม่กล้าส่งเสียงดังเกินไป จึงเคาะประตูเบา ๆ ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก
ฟู่หยาเป็นคนเปิดประตู เมื่อเห็นกู้ซืออวี๋ เธอไม่ได้ดูประหลาดใจเลยสักนิด
“แม่ว่าแล้วเชียวว่าคืนนี้ลูกต้องมาหาแน่ ๆ ก็เลยรออยู่เนี่ย!”
กู้ซืออวี๋ยิ้ม “ค่ะ หนูมาสวัสดีปีใหม่แม่กับคุณตา แล้วก็สวัสดีปีใหม่พวกลุง ๆ ด้วยนะคะ”
“ดี ๆ ๆ สวัสดีปีใหม่ ขอให้ปีใหม่นี้มีแต่ความราบรื่นปลอดภัยนะ”
คนตระกูลฟู่พากันเอ่ยตอบเสียงเบา กู้ซืออวี๋มองเห็นรอยยิ้มเปี่ยมสุขบนใบหน้าของทุกคน ในใจก็พลันคิดว่า เป็นเพราะขึ้นปีใหม่หรือเปล่า ถึงได้ดีใจกันขนาดนี้?