บทที่ 143 ไม่มีเงินสิถึงจะน่าสงสาร

บทที่ 143 ไม่มีเงินสิถึงจะน่าสงสาร

ตอนนี้ท้องโตขึ้น กู้ซืออวี๋ก็ไม่ชอบออกไปข้างนอกแล้ว อย่างมากก็แค่ออกมาอาบแดดที่บ้าน เดินเล่นในลานบ้าน ตอนนี้พอเห็นพี่สี่มาหาตัวเอง ก็ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเลยสักนิด

“พี่สี่ พี่คิดยังไงคะ?”

“น้องเล็ก เธอว่าพี่ควรไปที่โรงงานของคอมมูนประชาชนไหม? พูดตามตรง พี่ยังรู้สึกตัดใจไม่ค่อยลง โรงงานขนาดเล็กทางนี้พวกเราก็ค่อย ๆ ทำขึ้นมาแต่แรก เป็นพี่กับเธอที่ไปดึงคำสั่งซื้อมาด้วยกัน...พี่รู้สึกว่ามันเหมือนลูกของพี่เลย...

อีกอย่างพี่ยังได้ยินมาว่า ตอนแรกคนที่ผู้นำถูกใจคือเธอ พี่ก็แค่ตัวเลือกรองลงมา ถึงตอนนี้เธอจะตั้งครรภ์ไม่สะดวก แต่หลังจากนี้ล่ะ? คลอดลูกแล้ว เธอมีแผนจะทำอะไรต่อ?”