กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 128 ยังมีของอีก
เนื่องจากของเหล่านี้มีมูลค่ามากเกินไป ตำรวจจากสถานีตำรวจที่นี่จึงไม่กล้านำกลับไปโดยพลการ ทำได้เพียงรายงานขึ้นไปข้างบน ให้ผู้เชี่ยวชาญจากเบื้องบนมาตรวจสอบ จากนั้นค่อยตัดสินใจว่าจะเก็บของเหล่านี้ไว้ที่ไหน
“นี่คงไม่ใช่ของที่เศรษฐีเก่าแถวบ้านเราทิ้งไว้หรอกนะ?”
“ถ้าอย่างนั้นต้องขูดรีดชาวบ้านไปเท่าไหร่ถึงจะมีทรัพย์สินขนาดนี้?”
“ร้ายกาจจริง ๆ ถึงว่าทำไมถึงต้องโค่นล้มระบบทุนนิยม ไร้จิตสำนึกเกินไปแล้ว ของเยอะขนาดนี้เลยนะ!”
แน่นอนว่าชาวบ้านหลายคนก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง หากของพวกนี้พวกเขาเป็นคนเจอเอง มันก็กลายเป็นของที่บ้านพวกเขาแล้วไม่ใช่หรือ?