กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 121 ยัดเยียดข้อหาให้เด็ก ๆ
“ทำอะไรกันน่ะ? ทำอะไรกัน? ฉวยโอกาสตอนฉันไม่อยู่มารังแกเด็กบ้านฉันใช่ไหม?”
ทันทีที่เธอมาถึงก็ทำท่าทางปกป้องลูกหลานเต็มที่ ทำให้หลายคนรอบข้างถอยหลังไปอย่างรู้สถานการณ์
เมื่อเห็นว่าแม่แท้ ๆ มาหนุนหลัง กู้ซืออวี๋ก็ยิ่งไม่รู้สึกกลัว เธอเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังอย่างรวบรัดทันที หลังจากอวี๋ชุนฮวาฟังจบเธอก็ถ่มน้ำลายลงพื้น
“ถุย~ อุตส่าห์ได้เป็นผู้หลักผู้ใหญ่กันแล้วเชียว? ไม่เคยเห็นใครรังแกเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานแบบนี้มาก่อนเลย คนข้างในนี้ก็มีทั้งคนท้องแก่ แล้วก็มีเด็กตัวเล็กตัวน้อยอีกตั้งหลายคน พวกแกบุกมาถึงหน้าประตูแบบนี้ ทำไม? คิดว่าอวี๋ชุนฮวาคนนี้ตายไปแล้วหรือไง?