กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 114 ทำร้ายคน บังเอิญเจอคนคุ้นเคย
เข่าของหร่วนเซียงหลิงทรุดลงกับพื้น ตอนที่เงยหน้าขึ้นก็เห็นกู้ซืออวี๋ วินาทีที่เงยหน้าขึ้นมา แววตาเคียดแค้นชิงชังนั้นแทบจะทะลักออกมาจากดวงตา
ทำให้หร่วนเซียงหลิงรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก เธอไม่คิดเลยว่าการปรากฏตัวต่อหน้ากู้ซืออวี๋อีกครั้ง จะเป็นการมาพบผู้คนด้วยสภาพเช่นนี้
ตอนนี้เธอแทบอยากจะมุดดินหนี แต่เด็กข้างกายกลับยังคงด่าทอไม่หยุด สภาพแบบนี้ ทำให้รู้สึกว่าหร่วนเซียงหลิงไม่เหมือนแม่เลี้ยงเลยสักนิด กลับเหมือนทาสรับใช้ของตระกูลจ้าวที่ปล่อยให้คนทุบตีและด่าทอตามอำเภอใจมากกว่า
เดิมทีกู้ซืออวี๋เห็นฉากนี้ก็กะจะทำเป็นมองไม่เห็น แต่หลังจากหร่วนเซียงหลิงลุกขึ้นกลับพุ่งตรงมาทางเธอด้วยความโกรธเกรี้ยว