กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 112 ตัดปัญหาแต่เนิ่น ๆ
“เอาล่ะ ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้ว ความคิดของฉันคือถ้าไม่แพร่งพรายออกไปได้ก็อย่าแพร่งพรายออกไปเลย ยังไงซะมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจอะไรนักหรอก คนบ้านหร่วน พวกคุณคิดว่ายังไงล่ะ? ถ้าอยากจะพูดคุยกันดี ๆ ก็ให้ทั้งสองครอบครัวมานั่งจับเข่าคุยกัน ปรึกษาเรื่องแต่งงานของเด็กทั้งสองคนซะ
ส่วนคนบ้านจ้าว ยังไงพ่อเขาก็เป็นเลขาธิการพรรคประจำกองการผลิต ถึงเวลาลูกสาวบ้านคุณแต่งเข้าไป ก็ไม่ถึงกับต้องเสียเปรียบหรอกนะ......”
กู้อันปังยืนกรานออกมาพูดในเวลานี้ ความจริงจากคำพูดของหร่วนเซียงหลิงเมื่อครู่ เขาก็ไม่อยากจะยุ่งเรื่องนี้แล้ว
แต่ในเมื่อเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในกองการผลิต ในฐานะหัวหน้ากองการผลิต เขาจะไม่สนใจก็ไม่ได้