กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 105 ฉันท้องนะ ไม่ได้สมองกลับ
“ขอบคุณคุณป้าที่แนะนำนะคะ แต่ฉันไม่ต้องการหรอกค่ะ ฉันไม่มีสามีก็ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องหาบรรพบุรุษเข้าบ้านมาให้คอยปรนนิบัติเลย”
“อีกอย่าง ในมือฉันอยากได้เงินก็มีเงิน อยากได้บ้านก็มีบ้าน แถมยังมีพ่อแม่อยู่ข้างกาย ฉันมีชีวิตดี ๆ ไม่ชอบ ทำไมต้องหาผู้ชายเข้าบ้านมาให้คอยปรนนิบัติด้วย ฉันท้องนะคะ ไม่ได้สมองกลับ ความหวังดีของคุณป้าพวกเรารับไว้แล้ว แต่ไม่จำเป็นหรอกค่ะ คุณป้ากลับไปเถอะ!”
“เด็กคนนี้นี่! ทำไมถึงไม่รู้จักแยกแยะดีชั่วเลยล่ะ? ป้าเป็นแม่สื่อมาตั้งหลายปี อาบน้ำร้อนมาก่อนทั้งนั้น ป้าจะบอกให้นะ...”
อวี๋ชุนฮวาลุกขึ้นทันที ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้พูดต่อ ก็ไล่คนออกจากบ้านไปเลย