กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 88 จดหมายถูกคนฉกไปเสียแล้ว
“กู้เหล่าซานกลับมาแล้วเหรอ? โห? หอบข้าวของมาพะรุงพะรังแบบนี้ คงเอาของดีมาไม่น้อยเลยล่ะสิ?”
“แน่นอนอยู่แล้ว นี่ฉันเพิ่งจะยุ่งเสร็จไม่ใช่หรือไง? ได้ยินว่าที่บ้านเกิดเรื่องนิดหน่อย ก็เลยกลับมาดูเสียหน่อย”
ไม่รู้ว่าจงใจอวดหรือเปล่า ครอบครัวของกู้หย่งเฉียงหิ้วข้าวของมากมายขนาดนี้ แต่กลับมัวโอ้เอ้อยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้านตั้งครึ่งชั่วโมง จนสุดท้ายลูกชายลูกสาวที่กลับมาด้วยกันเริ่มทนไม่ไหว กู้หย่งเฉียงถึงยอมเดินกลับบ้านด้วยความอาลัยอาวรณ์
เพียงแต่ตอนที่พวกเขากำลังจะไปบ้านตระกูลกู้ ก็บังเอิญเจอกับบุรุษไปรษณีย์ กู้เหล่าซานยังคงเข้าไปทักทายอย่างกระตือรือร้นตามปกติ แล้วถามอีกฝ่ายว่าจะไปส่งจดหมายให้ใคร
“มาส่งจดหมายให้ตระกูลกู้ครับ”
“ตระกูลกู้เหรอ? กู้ซืออวี๋หรือเปล่า?”