บทที่ 79 ไม่มีน้ำยาก็หุบปากไปซะ

บทที่ 79 ไม่มีน้ำยาก็หุบปากไปซะ

ระหว่างทางกลับบ้าน กู้ซือฮวนอารมณ์ดีจนฮัมเพลงไปด้วย เมื่อถึงบ้านก็เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว หลังจากทั้งหลายคนอาบน้ำล้างหน้าล้างตาเสร็จก็พากันไปเข้านอน

อวี๋ชุนฮวาเฝ้ารออยู่ตลอด จนกระทั่งได้ยินความเคลื่อนไหวข้างนอก และรู้ว่าพวกลูก ๆ กลับมาแล้ว ถึงได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างวางใจเสียที

ส่วนกู้ซือฮวนคืนนี้ก็นอนหลับฝันดีอย่างหาได้ยาก เธอมองเด็กสองคนที่นอนหลับปุ๋ยเป็นลูกหมูอยู่บนเตียงพลางยกมุมปากขึ้น

วันคืนดี ๆ ยังรออยู่ข้างหน้า

ทางด้านโจวเจี้ยนหมิงนั้น กว่าจะมีคนมาพบก็เป็นช่วงเช้าแล้ว

ตอนนั้นฟ้ายิ่งเพิ่งสาง ประจวบเหมาะกับที่แม่โจวลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำพอดี จึงเผลอเหยียบลงบนตัวเขาเข้า ทำให้แม่โจวล้มคะมำและโจวเจี้ยนหมิงก็ตื่นขึ้นมา