บทที่ 75 แต่งให้ผีอายุสั้น อย่างน้อยก็ได้กินของอร่อย!

บทที่ 75 แต่งให้ผีอายุสั้น อย่างน้อยก็ได้กินของอร่อย!

“ตกลง ในเมื่อลูกพูดแบบนี้แล้ว แม่ก็ตามใจลูก ถึงตอนนั้นลูกก็ลองดูว่าจะไปอยู่ที่ไหน จะเอาบ้านเก่าผุพังหลังเดิม หรือจะสร้างบ้านใหม่เองเลย?” อวี๋ชุนฮวาอดไม่ได้ที่จะเริ่มเป็นห่วงขึ้นมาอีกครั้ง

“ตอนนี้เงินในมือฉันมีไม่เยอะ ฉันเลยคิดว่าจะลองดูว่าทางกองการผลิตมีบ้านที่พออยู่ได้ไหม ถึงตอนนั้นพวกเราไปเก็บกวาดหน่อยก็ใช้ได้แล้ว”

กู้อันปังคิดอยู่ครู่หนึ่ง “บ้านของกองการผลิตหลายหลังขาดการซ่อมแซมมานาน บางหลังหลังคาใกล้จะถล่มแล้ว เข้าไปอยู่ก็ไม่ปลอดภัยหรอก”