กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 69 เหตุผลที่น่าขัน
“ทำไมล่ะ? บ้านเรายังไม่ได้คิดบัญชีกับบ้านเธอเลยนะ เธอไปมั่วสุมข้างนอกจนคลอดเด็กออกมาสองคน บ้านเราไม่ไล่เธอออกไป เธอก็ควรจะขอบคุณฟ้าดินแล้ว เธอรู้ไหมว่ายุคนี้ การมั่วสุมความสัมพันธ์ชายหญิงต้องถูกจับนะ...”
แม่เฒ่าโจวเห็นว่าเรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ย่อมไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป
ทว่าเธอก็ยังรู้สึกเสียหน้าอยู่ดี มักจะรู้สึกเสมอว่าลูกชายของตนถูกสวมเขา หากพูดออกไปคนทั้งครอบครัวคงเงยหน้าไม่ขึ้นในกองการผลิต
“งั้นฉันยังต้องซาบซึ้งใจครอบครัวพวกคุณจนน้ำตาไหลเลยไหม? ช่างน่าขันจริง ๆ โจวเจี้ยนหมิง ตกลงว่านายเป็นผู้ชายหรือเปล่า? ลูกเป็นของนายไหม นายไม่รู้เลยหรือไง?”