บทที่ 47 รักษาเด็กไว้ไม่ได้...

บทที่ 47 รักษาเด็กไว้ไม่ได้...

ทว่าตอนที่เธอหันกลับไปมองอย่างไม่ตั้งใจ ก็เห็นเด็กสองคนยืนอยู่ตรงประตู เด็กสองคนนี้ผมสั้นเต่อ ร่างกายผอมแห้ง ดูแล้วเหมือนขาดสารอาหาร

เดิมทีสองพี่น้องตั้งใจจะตามไปด้วย แต่ก็รู้ว่าเวลานี้ไม่ควรทำตัววุ่นวายให้ผู้ใหญ่ลำบาก จึงอยู่บ้านอย่างว่าง่าย

เพียงแต่ในใจย่อมเป็นห่วงแม่แท้ ๆ ของตัวเอง

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของกู้ซืออวี๋ อวี๋ชุนฮวาก็หันไปมอง ครอบครัวของเธอรักลูกสาว ไม่ว่าจะเป็นลูกสาวคนโต หรือลูกสาวคนเล็กอย่างกู้ซืออวี๋ ล้วนได้รับการปฏิบัติไม่ต่างกันในบ้าน

พอเห็นบ้านอื่นทารุณลูกสาวเช่นนี้ ในใจก็พลอยรู้สึกแย่ไปด้วย