กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 20 เด็กคนนี้ดวงแข็ง
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ฉันตกใจแทบแย่!”
กู้เจ๋อหมิงแทบร้องไห้ เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าน้องสาวกับพี่สามเป็นอะไรไป ตัวเองจะกลับไปอธิบายให้คนที่บ้านฟังได้อย่างไร
สุดท้ายเพราะตู้โดยสารวุ่นวายเกินไปจริงๆ เขาจึงลุกขึ้นแบกกู้ซืออวี๋ขึ้นหลังกลับไปที่ตู้นอนแบบนุ่มก่อน
ตอนนี้ทางฝั่งนี้เริ่มวุ่นวายอย่างเห็นได้ชัด พนักงานประจำขบวนรถไฟออกมาช่วยรักษาความสงบเรียบร้อยแล้ว ตำรวจรถไฟก็เข้าไปควบคุมตัวทั้งสองคนไว้ ส่วนคนที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อครู่ก็ได้รับการห้ามเลือดเบื้องต้น
อีกเดี๋ยวก็จะถึงสถานีต่อไปแล้ว ถึงตอนนั้นค่อยพาส่งโรงพยาบาลโดยตรง
ตอนที่กู้ซืออวี๋ถูกวางลงบนเตียง ร่างกายก็ยังคงสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่อยู่