กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 18 จะเสี่ยงดีไหม?
จนกระทั่งเดินกลับมาถึงตู้โดยสารของพวกเขา กู้ซืออวี๋ก็ทิ้งตัวลงนั่งแหมะบนเตียงทันที ในแววตาของกู้ซิวหย่วนฉายแววความกังวลออกมา!
“น้องเล็ก?”
“ไม่เป็นไรพี่สาม ฉันขอนอนก่อนนะ!” กู้ซืออวี๋ปรับอารมณ์ให้สงบลง เธอรับรู้ได้ว่าผู้ชายคนเมื่อกี้เดินตามหลังมา ความรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงอยู่ข้างหลังทำให้เธอรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว
นอนบนเตียงอยู่พักใหญ่ ความรู้สึกนั้นถึงได้หายไป
เธอถึงได้ลุกขึ้นนั่ง!
คลำหาปากกาและกระดาษจากในห่อสัมภาระ แล้วรีบเขียนข้อความบรรทัดหนึ่งลงไปอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วล้มตัวลงนอนต่อ เพราะกู้ซิวหย่วนต้องเฝ้ายาม เขาจึงไม่ได้นอน และเก็บทุกการกระทำของเธอไว้ในสายตา