กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 14 ชื่อเสียงของแม่เลี้ยงพังพินาศป่นปี้
“ฉันว่าแล้วเชียว ยายเฒ่าคนนี้ไม่ได้หวังดีหรอก ฉันถึงได้บอกไงว่าทำไมจู่ ๆ แกถึงซื้อเนื้อมาให้กิน ที่แท้ก็เป็นงานเลี้ยงหงเหมินนี่เอง!”
พี่น้องหลายคนพูดรับส่งเข้าขากัน หมอกับพยาบาลเองก็ฟังจนเข้าใจแจ่มแจ้ง
ทว่าโรงพยาบาลแห่งนี้ พวกเขาก็ได้ยินเรื่องซุบซิบนินทาในครอบครัวมาไม่น้อย แต่การได้ยินว่าแม่สามีอยากจะทำแท้งลูกในท้องลูกสะใภ้แบบนี้ พวกเขากลับรู้สึกประหลาดใจจริง ๆ
นี่ยังไงล่ะ ต่างก็เงี่ยหูฟังกันอย่างตั้งอกตั้งใจ
จากนั้นก็ยิ่งตกตะลึงไปกันใหญ่
ที่แท้ก็เป็นแม่สามีที่เป็นแม่เลี้ยงของสามีนี่เอง ถึงว่าล่ะ
ดูเหมือนว่าแม่เลี้ยงคนนี้ก็ไม่ใช่คนดีอะไร
แต่กลับเสแสร้งทำตัวซะดิบดีต่อหน้าคนอื่น