กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 4 บ้านกู้แตกตื่น!
“เอ้อ! แม่รู้ว่าเป็นลูก ลูกสาวเอ๊ย อยู่ในเมืองเป็นยังไงบ้างล่ะ ชินหรือยัง แม่สามีที่เป็นแม่เลี้ยงของสามีไม่ได้รังแกใช่มั้ย เข้ากับคนที่นั่นได้หรือเปล่า” อวี๋ชุนฮวาเอ่ยปากก็ไถ่ถามเป็นชุด
เธอเกรงว่าลูกสาวคนเล็กไปอยู่ในเมืองแล้วจะไม่ชิน และกลัวว่าตระกูลสวี่จะรังแกลูกสาว ถึงแม่ดองคนนั้นจะปากบอกว่าให้ลูกสาวไปเสวยสุขในเมือง แต่จริง ๆ แล้วคิดอะไรอยู่ ใครจะไปรู้ล่ะ
เพียงแต่เธอก็ขัดใจลูกสาวไม่ได้ ในเมื่อลูกสาวคนเล็กดึงดันจะไปดูในเมืองให้ได้ เธอก็ทำได้แค่ตกลง
น้ำตาที่กู้ซืออวี๋เพิ่งกลั้นเอาไว้ ตอนนี้เอ่อคลอเต็มเบ้าตาอีกครั้ง เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถึงตอบกลับไป “แม่ ฉันอยู่ที่นี่สบายดีจ้ะ...”