บทที่ 2 ได้รับเงินสงเคราะห์กรณีเสียชีวิต

บทที่ 2 ได้รับเงินสงเคราะห์กรณีเสียชีวิต

หลินอวี้ฉินแทบจะรักษาภาพลักษณ์แม่เลี้ยงผู้แสนอ่อนโยนต่อหน้าฝูงชนเอาไว้ไม่อยู่ แต่ไม่นานก็เปลี่ยนเป็นทำหน้าเจ็บปวดรวดร้าว มองกู้ซืออวี๋ที่คุกเข่าอยู่บนพื้น แล้วค้อมตัวลงหมายจะประคองอีกฝ่ายขึ้นมา

“เด็กคนนี้ พูดจาเลอะเทอะอะไรกัน ที่แม่ทำแบบนี้ก็เพื่อความหวังดีต่อเธอนะ?

แม่รู้ว่าเธอทำใจลำบาก แต่แม่ก็เคยเป็นแม่ม่ายมาก่อน เข้าใจดีว่าแม่ม่ายลูกติดนั้นยากลำบากแค่ไหน เธอยังมีหนทางอีกยาวไกล บ้านเราทนเห็นเธอต้องมาลำบากไม่ได้จริงๆ!”

ต้องบอกเลยว่าหลินอวี้ฉินตอบสนองได้ไวมาก หลังจากคนรอบข้างได้ยินคำพูดของเธอ สีหน้าก็มีแววหวั่นไหวไปบ้างเหมือนกัน

“พูดอีกก็ถูกนะ สะใภ้อาเหิง เธอยังอายุแค่นี้ หากคลอดเด็กคนนี้ออกมา ถึงตอนนั้นถ้าอยากจะแต่งงานใหม่ก็คงไม่ง่ายแล้วล่ะ!”