กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 432 เฒ่าหลียงจอมข่ม
“เหยี่ยนจื่อ ทำไมแกให้ข้าวสารเขาเยอะขนาดนั้นล่ะ?” จางฝูเซิงพูดอย่างไม่ค่อยพอใจ
ตอนนี้ข้าวปลาอาหารมีค่าแค่ไหน ในตลาดมืดสักจินก็ต้องสองหยวนแล้ว จางเหยี่ยนยกแป้งสาลีห้าสิบจินให้ไปทั้งถุง ก็ไม่แปลกที่จางฝูเซิงจะเสียดาย
จางเหยี่ยนไม่สนใจเขา เข็นจักรยานออกประตูไปเลย
“แก...” จางฝูเซิงโกรธจนกระทืบเท้า
“พ่อ วันนี้ลุงอี้กับลุงรองยวิ่นมาหาจางเหยี่ยนขอยืมข้าวสาร พวกเราจะมีข้าวสารเยอะขนาดนั้นที่ไหน ต่อให้มีก็ไม่ใช่ว่าจะให้ยืมกันง่าย ๆ แบบนั้น”
“แต่ยังไงก็ต้องแบ่งให้สักหน่อย เอาหน้าให้ผ่านพ้นไป” ถงเหมยอธิบายเสียงเบาอยู่ข้าง ๆ จางฝูเซิง