กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 413 ปมรูมาตอยด์ VS ก้อนกรดยูริก
“หมอครับ ผมไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะมีชีวิตอยู่ได้ยี่สิบกว่าปี ปีนี้ผมก็ห้าสิบกว่าขวบแล้ว ต่อให้ตายตอนนี้ก็ไม่นับว่าตายก่อนวัยอันควร”
“อีกไม่กี่ปี พอผมอายุหกสิบ ถ้าเทียบกับสมัยก่อนก็ถือเป็นงานศพของผู้จากไปอย่างเป็นสุขด้วยวัยชราแล้ว!” ชายชร่าพูดพลางยิ้มอย่างซื่อ ๆ
คนพูดยิ้มอยู่ แต่ในคำพูดกลับเต็มไปด้วยความจนใจและความเศร้า
“พ่อครับ พ่ออย่าคิดมากเลย โรคนี้เราต้องรักษา ยี่สิบหยวน พวกเราพี่น้องช่วยกันออก บ้านละห้าหยวนก็ครบแล้ว”
“พอพ่อหายดีแล้ว ไปทำคะแนนแรงงานเพิ่มอีกหน่อย เงินแค่นี้ไม่กี่เดือนก็หาคืนได้แล้ว” ลูกชายของชายชราก็เอ่ยปากปลอบ