กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 351 ฉันก็คือฉัน ใครบ้างไม่เคยบ้า
“ตามที่ลุงรองของผมบอก ปีนี้การเก็บธัญพืชฤดูใบไม้ร่วงไม่ค่อยดีนัก ปีหน้าต้องรัดเข็มขัดแล้ว” ฉู่หมิงซิงเลิกหยอกล้อกับจางเหยี่ยน ยิ้มหายไป พูดด้วยเสียงจริงจัง
“คนข้างบนบอกให้รัดเข็มขัดใช้ชีวิต ข้างล่างก็จะมีคนหิวท้องกันเยอะ แม้แต่หิวตายก็เป็นไปได้”
“คนเรามีหัวใจเป็นเนื้อเป็นหนัง ถึงตอนนั้นคุณจะทนเห็นญาติพี่น้องเพื่อนฝูงตัวเองหิวท้องแล้วไม่สนใจได้เหรอ? แล้วก็ครอบครัวของเพื่อนร่วมรบพวกนั้น เราจะทนเห็นญาติพวกเขาหิวท้องได้เหรอ?” จางเหยี่ยนยิ้มขมขื่น
เขาไม่ใช่คนใจบุญเกินเหตุหรอก แค่คนที่มีจิตสำนึกสักหน่อยก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น