กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 คำขอบคุณของลุงรอง
พอลุงรองกลับมา จางเหยี่ยนก็ไม่มีเวลาไปเยี่ยมเลย ในห้องกองกระดาษแดงไว้เต็มไปหมด ล้วนแต่เป็นกระดาษที่คนหอบมาขอให้เขาเขียนกลอนคู่
เมื่อวานตั้งแต่เช้าก็เริ่มเขียน เขียนไปจนถึงสี่ทุ่มกว่า ไม่เห็นจะลดลงเลย กลับมีแต่จะมากขึ้นเรื่อย ๆ
ที่ชอบใจที่สุดในเรื่องนี้ก็ต้องเป็นจางฝูเซิง เพราะเขาได้เรื่องไว้โม้เพิ่มอีกเรื่อง
“ดูสิ ลายมือลูกคนโตบ้านฉันสวยไหม คนทั้งหมู่บ้านต้องมาขอให้ลูกคนโตบ้านฉันเขียนกลอนคู่ปีใหม่เลย”
“ลายมือลูกคนโตบ้านฉัน บอกได้เลยว่าไม่ด้อยกว่านักเขียนพู่กันดัง ๆ พวกนั้นเลยด้วยซ้ำ บางทีในอนาคตลูกคนโตบ้านฉันอาจได้เป็นนักเขียนพู่กันชื่อดังก็ได้”