กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 ผู้อำนวยการโรงงานหยางที่ลังเลใจ
“ผู้อำนวยการโรงงานหยางครับ ผมไม่อยากไปจริง ๆ ที่นี่มีผู้นำอย่างท่านที่ดีมาก แถมมีเพื่อนร่วมงานใจดีอีกตั้งมาก ผมอยู่ที่นี่มีความสุข มีความสุขจริง ๆ”
เพียงแต่ผมเป็นห่วงอยู่อย่างหนึ่ง คือบางเรื่องมันไม่ใช่เรื่องที่ผมกับท่านจะชี้ขาดเองได้
“ยังไงพวกเราก็เป็นสมาชิกพรรคกันทั้งคู่!” จางเหยี่ยนได้แต่เตือนผู้อำนวยการโรงงานหยางแบบนี้
ตอนนี้เขาไม่อยากไปสถาบันแพทย์แผนจีนอะไรนั่นจริง ๆ
ข้างนอกมันอันตรายเกินไป อยู่ที่โรงพยาบาลหงซิงยังปลอดภัยกว่า เขาไม่อยากเป็นข้าราชการใหญ่โตอะไร ไม่อยากเป็นศาสตราจารย์อะไร ขอแค่ประคองตัวไปสักสิบกว่ายี่สิบปีก่อนแล้วค่อยว่ากัน