กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 เรื่องน้ำใจในการเขียนกลอนคู่ตรุษจีน
ไม่นานจางผิงก็กลับมาพร้อมพู่กันกับหมึก และยังมีคนตามกลับมาด้วยอีกคน
คนคนนั้นคือจางฝูทง หมอจีนอาวุโสประจำหมู่บ้าน
“ลุงสามทง ทำไมถึงมาที่นี่ได้ล่ะครับ?” จางเหยี่ยนมองคนที่เพิ่งมาถึงอย่างแปลกใจนิดหน่อย
“ฮ่าๆ ฉันบังเอิญเจอเจ้าผิงน้อย ได้ยินว่าแกจะเขียนกลอนคู่ตรุษจีน ก็เลยตามมาขอสักชุดน่ะ” จางฝูทงพูดพลางหยิบกระดาษแดงที่เตรียมไว้ออกมา
“ได้เลยครับ ขอแค่ลุงสามทงไม่รังเกียจว่าลายมือผมไม่สวยก็พอ” จางเหยี่ยนตอบตกลงอย่างไม่ลังเล
ในยุคนี้ยังไม่มีกลอนคู่ตรุษจีนแบบพิมพ์ขาย ส่วนใหญ่จะซื้อกระดาษแดงมาเอง แล้วไปขอให้คนที่เขียนตัวอักษรพู่กันได้ช่วยเขียนให้
แน่นอนว่าในตลาดนัดก็มีคนขายกลอนคู่ตรุษจีนที่เขียนเสร็จแล้วเหมือนกัน