เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 น้ำใจเล็ก ๆ ของเหล่าลูกศิษย์
“ทำเป็นหมูตากแห้งหมดเลยเหรอ? เยอะขนาดนี้กินหมดเหรอ?” ลุงใหญ่ฝ่ายแม่ถามอย่างประหลาดใจ
“ครึ่งหนึ่งทำหมูตากแห้ง อีกครึ่งทำกุนเชียงแล้วกัน”
เนื้อเยอะขนาดนี้ ก็ไม่ใช่ผมกินคนเดียว
เก็บไว้เองนิดหน่อย ไว้ต้อนรับแขกทีหลัง บางทีก็ได้กินแก้อยาก
ส่วนใหญ่เตรียมไว้ให้เพื่อน
เพื่อนผมเยอะ แจกคนละนิดคนละหน่อย หมูหลายพันจินก็แบ่งได้ไม่กี่บ้าน“ จางเหยี่ยนอธิบายพลางยิ้ม”
การทำเป็นหมูตากแห้ง เป็นวิธีที่จางเหยี่ยนคิดขึ้นมาในช่วงสองสามวันนี้
เดิมทีเขากะจะแอบเก็บหมูไว้ในช่องเก็บของติดตัวสักหลายพันถึงหมื่นจิน แต่ปรากฏว่าระบบรับฟังความเห็นของเหล่านักอ่านหนุ่มหล่อสาวสวย เลยเลิกให้เป็นตั๋ว เปลี่ยนเป็นให้ของจริงแทน
พอเป็นแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องซื้ออาหารกับเนื้อผ่านลุงใหญ่อีกแล้ว