เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ยาสี่ตัวรักษาไข้หวัด
กลับมาถึงลานบ้านหมายเลขสามสิบหก ฉวนซานที่หน้าประตูก็กลับมาแล้ว ยืนอยู่ตรงประตูตามเคย
เห็นจางเหยี่ยนแต่ไกลก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้ามารับ
“คุณหมอจาง คุณหมอจาง! ขอบคุณจริง ๆ นะครับ! ถ้าไม่ได้คุณ ชีวิตแก่ ๆ ของผมก็จบเห่แล้วล่ะ!” ฉวนซานพูดพลางจะก้มหัวขอบคุณจางเหยี่ยน
จางเหยี่ยนรีบพยุงฉวนซานไว้ “ปู่ฉวนครับ เรื่องตอบแทนบุญคุณด้วยความชั่วแบบนี้ เราไม่ทำกันหรอกนะ”
“ปู่แก่ขนาดนี้ยังจะก้มหัวให้ผม มันก็เท่ากับแช่งให้ผมอายุสั้นลงน่ะสิครับ!”
“เอาเถอะ ๆ โทษผม ๆ! แก่จนเลอะเลือนแล้ว!”
“คุณหมอจาง เมื่อคืนค่าอยู่โรงพยาบาล กับค่ายาจีนนั่น รวมแล้วเท่าไหร่ครับ?”
จะให้คุณช่วยชีวิตผมแล้วยังออกเงินแทนผมอีกไม่ได้“ ฉวนซานพูดพลางควักเงินออกมาจากตัวจะยื่นให้จางเหยี่ยน”
“ปู่ฉวนครับ ในเมื่อโรงพยาบาลไม่คิดเงินปู่ ปู่ก็ไม่ต้องให้เงินผม”