กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 โรงพยาบาลมันแปลก ๆ อย่าพูดพล่อย ๆ เด็ดขาด
“ขอดูหน่อยสิ!” จางเหยี่ยนยิ้มแล้วนั่งลงบนเตียงคั่ง เปิดผ้าห่มออกดูแวบหนึ่ง
ถงเหมยตีมาไม่เบาจริง ๆ ก้นแดงบวมขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ ไม่แปลกที่ไม่อยากนอนหงาย
คงโมโหจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง เลยตีแรงขนาดนี้
แต่ก็ปกตินะ ผู้ชายตอนเด็ก ๆ มีกี่คนที่ไม่เล่นน้ำ มีกี่คนที่ไม่โดนตีเพราะเล่นน้ำ
“เอาละ แกนอนคว่ำไปก่อน! ฉันดูหน่อยว่าเสื้อนวมของแกอบแห้งหรือยัง!” จางเหยี่ยนตบก้นไอ้หัวไชเท้าน้อยเบา ๆ ทีหนึ่ง
“โอ๊ย! พี่เขย เจ็บนะ!”
“เจ็บได้ก็ดีแล้ว!”
จางเหยี่ยนยิ้มแล้วเดินไปที่ช่องอบผ้าชิดกำแพง ดูเสื้อนวมกับกางเกงนวมของไอ้หัวไชเท้าน้อย
คนภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนต้องรู้จักกันหมด หรือคนภาคเหนือที่เกิดยุค 70-80 ตามชนบทก็คงรู้จักของสิ่งนี้