เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ให้ฉันเป็นหัวหน้าบ้าน
“เหยี่ยนจื่อกลับมาแล้วเหรอ” ทุกคนยิ้มพลางพยักหน้าให้จางเหยี่ยน
“เหยี่ยนจื่อใส่ชุดนี้แล้วดูผ่องใสจริง ๆ” ลุงใหญ่ฝ่ายแม่ชมอย่างอารมณ์ดี
หลานชายก็เหมือนลุง ลุงใหญ่ฝ่ายแม่ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ
“ใส่แบบนี้ไม่หนาวเหรอ” จางฝูเซิงพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง เสียงประชดประชัน
“ไม่หนาวครับ คนที่ฝึกวิทยายุทธ์เลือดลมแรง แค่นี้จิ๊บจ๊อย” จางเหยี่ยนพูดพลางยิ้ม
แค่ประโยคเดียวของจางเหยี่ยนก็ทำให้จางฝูเซิงหน้าเผือด เขากระชับเสื้อนวมบนตัวแรง ๆ
“มีเงินซื้อเสื้อดี ๆ แบบนี้ ไม่รู้จักเอามากตัญญูต่อพ่อบ้าง ฉันให้กำเนิดลูกอกตัญญูอย่างแกขึ้นมาได้ยังไง”
“ตอนที่คุณมีกินมีใช้ คุณก็ไม่ได้กตัญญูต่อปู่ผมสักหน่อย พ่อเป็นยังไง ลูกก็เรียนแบบนั้น”
เขารู้ว่าพ่อของตัวเองตามใจไม่ได้ ไม่งั้นก็ได้คืบจะเอาศอก