เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 พยาบาลเสี่ยวหลี่จอมบ้าบิ่น
“หมอจาง ขอบคุณมากจริงๆ นะครับ ถ้าไม่ได้คุณ มือผมคงไม่รอดแน่” พอเห็นจางเหยี่ยน ผางคั่งจ้านก็พูดขึ้นอย่างซาบซึ้ง
ผางคั่งจ้านใช้ยาชาเฉพาะที่ ตลอดเวลายังรู้สึกตัวอยู่ เขาเห็นกับตาว่าจางเหยี่ยนใช้กล้องจุลทรรศน์ค่อยๆ เย็บเส้นเลือดที่ตาเปล่ามองแทบไม่เห็น ทีละนิดทีละหน่อย
เขาเห็นจางเหยี่ยนเหงื่อท่วมหัว แต่ก็ทำอย่างละเอียดถี่ถ้วน จนผ่าตัดเสร็จก็เหนื่อยจนลุกไม่ไหว
“หมอจาง ขอบคุณครับ! คุณเป็นผู้มีพระคุณของชุดรักษาความปลอดภัยของเรา!” หัวหน้าโจวยกมือทำความเคารพแบบทหารให้จางเหยี่ยน
จางเหยี่ยนรีบยืนตรง ทำความเคารพแบบทหารตอบไป
“สหายผาง ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ คุณช่วยชีวิตเมียผมไว้”
“ขอบคุณครับ!” จางเหยี่ยนทำความเคารพให้ผางคั่งจ้านอีกครั้ง
“ฮ่าๆ! พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น ไม่ต้องขอบคุณกันไปขอบคุณกันมาหรอก!” หัวหน้าจงหัวเราะเสียงดัง พร้อมทุบจางเหยี่ยนด้วยกำปั้นไปหนึ่งที