เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ฉู่อวิ๋นหลงตามมา
เหลียงเฒ่านั่งอยู่ในห้องทำงานคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วก็เดินฮึดฮัดขึ้นมาที่ตึกสำนักงานโรงงาน
จางเหยี่ยนกำลังจะถูกดึงตัวไปแล้ว เขาจะเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ไม่มีลูกน้องสักคนไปทำไมกัน
นอกจากจะกลายเป็นเรื่องให้คนหัวเราะเยาะแล้ว โรงพยาบาลหงซิงที่ว่านี้ก็จบเห่ไปโดยสิ้นเชิง
ถึงเหลียงเฒ่าจะดูยิ่งใหญ่แค่ไหน แต่ตัวเขาเองก็รู้ดีว่าเขาเป็นแค่หมอทหารที่มาจากหมอพื้นบ้าน แค่เคยเดินผ่านทุ่งหญ้าไต่เขาหิมะมาเท่านั้น
ทางองค์กรจัดส่งเขามาที่โรงงานรีดเหล็ก เดิมทีจะให้เขาเป็นรองผู้อำนวยการโรงงานดูแลงานหลังบ้าน แต่เขาเองที่ขอมาทำงานที่ห้องพยาบาลโรงงาน
ต่อมา ทางโรงงานเสนอจะขยายห้องพยาบาลโรงงานให้เป็นโรงพยาบาล เขาก็เป็นคนแรกที่สนับสนุน ถึงขั้นไปวิ่งเต้นหาคนช่วย
แต่ใครจะไปคิดว่า ห้องพยาบาลโรงงานเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลมาครึ่งปีกว่าแล้ว กลับหาหมอเข้ามาไม่ได้สักคน
ตอนแรกก็ไม่ใช่ไม่มี แต่ในสายตาเหลียงเฒ่า ฝีมือยังสู้เขาไม่ได้ จะเอามาทำไม
ผลก็คือ โรงพยาบาลหงซิงตั้งมาครึ่งปี นับรวมเขาด้วยมีหมอทั้งหมดแค่สามคน