เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1 ฉันไม่ใช่ฉันแล้ว
จางเหยี่ยนลืมตาขึ้น มองไปรอบๆ อย่างงงๆ โต๊ะทำงานกับเก้าอี้แบบเก่าๆ เรียบง่าย ประตูหน้าต่างไม้ แล้วก็พื้นปูนซีเมนต์ที่ดูเชยจนถึงขีดสุด
ตัวเองเนี่ยนะ ข้ามเวลามาถึงปี 1956 กลายเป็นศัลยแพทย์ของโรงพยาบาลหงซิงในสังกัดโรงงานรีดเหล็กหงซิง แถมยังเป็นศัลยแพทย์คนเดียวของโรงพยาบาลหงซิงอีก
ชาติก่อนเขาเป็นนักศึกษาแพทย์หลักสูตรต่อเนื่องปริญญาตรี–โท เพิ่งจะได้เข้าฝึกงานที่โรงพยาบาล
ใครจะไปรู้ ว่าเพราะอยู่เวรจนเหนื่อย ก็เลยฟุบหลับบนโต๊ะ แค่หลับตาปี๊บเดียว ตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นแพทย์ประจำโรงงานของโรงงานรีดเหล็กหงซิงซะงั้น
อะไรกันเนี่ย แค่หลับตาปุ๊บแล้วลืมตาขึ้น ฉันก็ไม่ใช่ฉันแล้ว
ฉันข้ามเวลามาแบบนี้เลยเหรอ?
โรงงานรีดเหล็กหงจวิน ฮึ ชื่อนี้ทำไมมันคุ้นๆ วะ?
นี่มันไม่ใช่โรงงานใน «ฉิงหม่านซื่อเหอย่วน» นั่นเหรอ?
หรือว่าตัวเองข้ามเวลาเข้ามาในโลกของ «ฉิงหมั่นซื่อเหอย่วน»?