กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 147 สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ไม่ขาดแม้แต่แต้มเดียว!
ชิ้นส่วนศพพอผ่านมือมันไป ก็กลายสภาพเป็นโคลนเน่าเละข้นคลั่ก ยิ่งมันกำแน่นขึ้นเท่าไหร่ น้ำหนองซากศพก็ยิ่งผุดเป็นฟองทะลักล้นออกมาตามซอกนิ้ว
เจ้าแห่งซากศพคลายมือออก โคลนเน่าที่ปนเศษเนื้อกับคราบเลือดก็ร่วงกราวลงมา กลิ่นเน่าเปื่อยผุพังผสมกับกลิ่นฉุนแสบจมูก ตลบอบอวลจนแสบตาแทบลืมไม่ขึ้น
และพอมือคู่นั้นย่อยสลายซากศพไปกองใหญ่ บาดแผลบนแขนก็กลับจางลงอย่างเห็นได้ชัด
ภาพตรงหน้าทำเอาลู่เซิ่งขมวดคิ้ว
มือนี่ ดันมีสกิลฟื้นฟูแบบเดียวกับมหาปุโรหิตซากศพด้วยงั้นเหรอ
ลู่เซิ่งย่อมปล่อยให้เจ้าแห่งซากศพฟื้นฟูอาการบาดเจ็บไม่ได้แน่ เพราะถ้าไม่กำจัดมัน ตนก็คงไม่มีทางเก็บแต้มข้อสอบพิเศษได้เต็ม!
“พั่วจวิน!”