กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 100 ข้าออกกระบี่เร็วเกินไป ยั้งมือไม่ทัน
“ไปตายซะ!” เพราะข้างหลังยังมี ‘กับข้าว’ อีกหลายจานรอให้ไป ‘ลิ้มรส’ อยู่ ไป๋โหรวจึงไม่อยากเสียเวลาอยู่กับเซี่ยงเส้าหนานมากนัก
พอเห็นเซี่ยงเส้าหนานร่อแร่ใกล้ตาย ไม่มีความสนุกอะไรให้อีกแล้ว ไป๋โหรวจึงคิดจะปิดบัญชีเขาเสีย
และในพริบตานั้นเอง แรงกดดันมหาศาลก็ทิ้งตัวลงมาจากเหนือหัวของทุกคน
“หยุดมือกันให้หมด!”
เสียงที่คุ้นหูและแหบพร่านิดๆ ดังขึ้นมาจากที่สูง จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงสัตว์ป่าคำรามลั่น
พริบตาเดียว คลื่นเสียงระลอกแล้วระลอกเล่าก็แผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วราวกับระลอกคลื่นบนผิวน้ำ
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นถูกคลื่นเสียงนี้ครอบคลุมเอาไว้ทั้งหมด ชั่วขณะหนึ่งร่างกายก็ขยับเขยื้อนไม่ได้เลย