ตอนที่ 96 ทุกคน ช่างบังเอิญจริง ๆ นะ

ตอนที่ 96 ทุกคน ช่างบังเอิญจริง ๆ นะ

หวังเฉียนไม่ได้พูดอะไร ในใจผุดความรู้สึกชั่วร้ายขึ้นมา

ตอนที่ตามล่าไป๋โหรวคราวก่อน ทุกคนก็เสียเวลาไปไม่น้อยเหมือนกัน

เรื่องนั้น ตัวเขากับเซี่ยงเส้าหนานยังไม่เห็นบ่นอะไรสักคำ

แต่พอตอนนี้จะมาลอบฆ่าลู่เซิ่ง เพียงเพราะเฉินจื่อเยียนไม่ได้มีความแค้นอะไรกับลู่เซิ่ง นางก็ทำท่าทีหมดความอดทน บ่นกระปอดกระแปดมาตลอดทาง

‘พอกำจัดลู่เซิ่งกับฉู่กวงสองคนนี้ได้เมื่อไหร่ คนต่อไปก็คือเจ้า!’

หวังเฉียนแค่นยิ้มในใจ

แต่คำพูดพวกนี้ ย่อมพูดออกไปไม่ได้อยู่แล้ว

เขาข่มไฟโทสะที่ลุกโชนอยู่ในอก แล้วทำสีหน้าเรียบเฉย “เจ้าไม่ต้องรีบร้อน บอสระดับทองเลเวลสี่สิบไม่ได้ฆ่าง่ายขนาดนั้น”

“นอกจากทีมพวกเราแล้ว รับรองว่าไม่มีใครหน้าไหนแตะต้องมันได้หรอก”