กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 83 เจ้าหมอนี่ยกหม้อไปทั้งใบเลย
แต่ตรงที่ลู่เซิ่งยืนอยู่ ความรู้สึกกลับต่างกันลิบลับ
กลิ่นหอมของเหล้าโชยฟุ้งไปทั่ว พอลอยมาแตะจมูก ก็ชวนให้ใจเคลิ้มตามอย่างบอกไม่ถูก
ขณะเดียวกัน หมอกเป็นสายก็พวยพุ่งออกมาจากปากน้ำเต้าเทพสุรา พริบตาเดียวหมอกขาวหนาทึบก็ห่อหุ้มมันเอาไว้จนมิด
หมอกพลิ้วไหว ค่อย ๆ ก่อร่างขึ้นเป็นชุดคลุมสีขาวอย่างเลือนราง
ภายใต้ชุดคลุมสีขาว เงาร่างเซียนที่มองหน้าตาไม่ชัดก็ปรากฏขึ้น ผมยาวสยาย ดูเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายเซียน
ลู่เซิ่งมองจนอึ้ง ถึงตอนนี้ถึงค่อยพยักหน้าในใจ—
‘อืม แม้จะมองหน้าเซียนกระบี่ขี้เมาคนนี้ไม่ชัด’
‘แต่กลิ่นอายเซียนแบบนี้ ก็ไม่แพ้ข้าเลยแฮะ!’
เงาร่างเซียนกระบี่ขี้เมาดูเหมือนคนเมา ท่าทางโซเซไปมาเล็กน้อย