ตอนที่ 40 คลื่นกระแทกไอพยาบาท

ตอนที่ 40 คลื่นกระแทกไอพยาบาท

ร่างของลู่เซิ่งลากผ่านเงาลวง วิ่งพล่านไปมาไม่หยุดแม้แต่วินาทีเดียว

ใต้เท้าของเขา รากไม้พุ่งแทงขึ้นมาทีละรากอย่างต่อเนื่อง ทว่าลู่เซิ่งก็หลบพ้นได้อย่างหวุดหวิดทุกครั้ง

ด้วยความเร็วเคลื่อนที่เพิ่มขึ้นสี่ร้อยเปอร์เซ็นต์จาก [ก้าวเซียนเมาชมจันทร์] การโจมตีของ [หนามดินแรงพยาบาท] จึงช้ากว่าลู่เซิ่งก้าวหนึ่งเสมอจนแตะตัวเขาไม่ได้

ราชาศพภูตพฤกษาดูเหมือนจะรู้ทัน จึงยอมเลิกใช้สกิลนี้ในที่สุด แล้วถอนรากไม้ทั้งหมดของตนขึ้นมาอีกครั้ง

รากไม้ที่ขึ้นถี่แน่นชูขึ้นสูง ประหนึ่งหัวงูพิษนับไม่ถ้วนที่ชูคอขึ้นมา แล้วเล็งเป้าไปที่ลู่เซิ่งพร้อมกัน

ลู่เซิ่งสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงกระชับชางหลานในมือแน่นขึ้น