กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 37 เจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าสกิลคุ้มกันเรอะ?
“อะไรเท่ๆ กัน?” โก่วเซิ่งเสียงสั่น “พี่ลู่ ถึงตอนนี้แล้ว พวกเราอย่ามาล้อเล่นกันเลยนะ...”
“ข้าไม่ได้ล้อพวกเจ้าเล่น” ลู่เซิ่งพูดเสียงเรียบ มือคว้าจับกลางอากาศ กระบี่ชางหลานก็ถูกเขาหยิบออกมาจากกระเป๋าตัวละคร ถือไว้ในมือ
เห็นลู่เซิ่งนิ่งขนาดนี้ อีกสามคนยิ่งไม่สบายใจเข้าไปใหญ่...
แค่กำแพงดินพังทลายลงมา ไม่ถึงห้าวินาที สัตว์อสูรก็ฉีกทุกคนเป็นชิ้นๆ ได้แล้วนะ!
ห้าวินาที เจ้าจะฆ่าสัตว์อสูรเป็นร้อยตัวแล้วช่วยให้ทุกคนพ้นอันตรายได้เรอะ??
แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ ลู่เซิ่งทำได้จริงๆ!
“โครม...”
แทบจะในเวลาเดียวกัน กำแพงลานรอบด้านก็พังถล่มลงมา