กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Lazy_T
บทที่ 147 ตำนานสามเหลี่ยมชั่วร้าย
“อืม... หลังจากเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ที่นี่มาหลายปี จริงๆ แล้วข้าก็ไม่ค่อยอยากจะรบกวนความสงบสุขของที่นี่เท่าไรนัก เพราะที่นี่เปรียบเสมือนดินแดนบริสุทธิ์แห่งสุดท้ายของโลกใบนี้”
โซยานากล่าว
แอนนีกล่าวว่า “ข้าก็นึกว่าเป็นเรื่องอะไร ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง แต่เจ้าก็อ่อนไหวเกินไปหน่อยนะ กงล้อแห่งยุคสมัยหมุนผ่านไปอย่างช้าๆ และมันก็ไม่เคยละเว้นที่ใดหรอก”
โซยานากล่าวว่า “เรื่องนั้นข้ารู้ดีอยู่แล้ว”
จากนั้นนางก็แหงนมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวแล้วกล่าวว่า “ดวงดาวบนท้องฟ้ามีอยู่เต็มไปหมด นี่สวยงามกว่าท้องฟ้าในเมืองอุตสาหกรรมตั้งเยอะ”
คืนนั้นไม่มีใครพูดอะไรอีก
วันรุ่งขึ้น ทุกคนออกเดินทางต่อ