กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 707 ฝาแฝด
......
เย่ฉางชิงอ้าปากค้าง อยากจะเอ่ยคำใดออกมา ทว่ากลับไม่อาจเปล่งเสียงใดได้แม้แต่คำเดียว
เขาทำได้เพียงมองดูเงาร่างที่เหมือนกับตนเองราวกับพิมพ์เดียวกันสายนั้น มองดูอีกฝ่ายค่อยๆ เลือนรางจางหายไปท่ามกลางแสงสว่าง
ในห้วงวินาทีสุดท้าย หวนอวี่ก็แย้มยิ้มออกมา
ในรอยยิ้มนั้น มีทั้งความปล่อยวาง มีทั้งความปลาบปลื้มยินดี และมีทั้งการฝากฝัง
จากนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็มลายหายไป
เย่ฉางชิงยืนนิ่งอยู่กับที่ เงียบงันไปเนิ่นนาน
ครู่ใหญ่ต่อมา
เขาก็เอ่ยปากขึ้นเสียงแผ่วเบา