กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
[ตอนที่ 702 มิติระบบ]
……
ทว่าต่อให้เป็นเช่นนั้น เย่ฉางชิงก็ย่อมเหน็ดเหนื่อยเป็น
มิใช่ความเหน็ดเหนื่อยกาย
ทว่าเป็นความเหน็ดเหนื่อยใจ
เพราะความพิสดารลี้ลับเหล่านั้น ฆ่าไม่ตาย
ไม่ว่าจะฆ่าไปมากเพียงใด พวกมันก็ยังคงถือกำเนิดใหม่ท่ามกลางความมืดมิดได้เสมอ
ไม่ว่าจะก้าวเดินไปไกลเพียงใด เบื้องหน้ายังคงเป็นความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด
เย่ฉางชิงหยุดฝีเท้าลงแล้ว
เขายืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ทอดสายตามองไปรอบด้าน